الإمامُ الحسينُ عليه السلام : إنَّ الناسَ عَبيدُ الدُّنيا و الدِّينُ لَعقٌ على ألسِنَتِهِم يَحوطُونَهُ ما دَرَّت مَعائشُهُم ، فإذا مُحِّصُوا بالبلاءِ قَلَّ الدَّيّانُونَ .[تحف العقول : 245 .]امام حسين عليه السلام : همانا مردمان بنده دنيايند و دين لقلقه زبان آنهاست و هر جا منافعشان [به وسيله دين ]بيشتر تأمين شود زبان مى چرخانند و چون به بلا آزموده شوند آنگاه دين داران اندكند.#دین_داران_واقعی#بندگان_دنیا#امام_حسین_عhttp://telegram.me/safeer59

◄گمنامبرای آمدنش به جبهه ما را کلافه کرده بود و به همه التماس میکرد وقتی با اعزامش موافقت شد به خاطره علاقهای که داشت او را به دوره مخابرات فرستادم، تا بیسیمچی شود.پایان دوره که برگشت، بهعنوان بیسیمچی به دسته خودم ملحق شد. در یکی از درگیریها به دلیل شدت آتش سنگین دشمن وقتی همه ما زمینگیر شده بودیم، دیدم این نوجوان بیسیم روی دوشش نیست! فکر کردم از ترس آن را در مسیر انداخته است، گفتم: آقا مهدی پس بیسیم را چیکار کردی؟! با دست به زیر بدنش که روی آن خوابیده بود اشاره کرد و گفت: اینجاست! خواستم اگر زخمی و یا شهید شوم بیسیم سالم بماند و کس دیگری بتواند آن را بردارد تا کار عملیات دچار مشکل نشود.زبانم بند آمده بود، از این اندیشه و نگاه بلندی که با این سن و سال کم به امور جنگ داشت و اینچنین روی اموال بیتالمال حساس بود. سرانجام مهدی سحررو این نوجوان شجاع، مهربان و دوست داشتنی در عملیات رمضان در محور کوشک در 23 تیرماه 1361 به خیل دوستان شهیدش پیوست و جاودانه شد.#مهدی_سحررو#گردان_رعد_بهبهان#تیپ_22_بعثت#عملیات_رمضانhttp://telegram.me/safeer59

راوی : یدالله پازند،اسماعیل آژ روز بعد از عملیات نصر 4 در منطقه ماووت طبق آمارگیری پیکر مطهر 5 تن از شهدا هنوز پیدا نشده بود ، از تعاون لشکر پیگیر شدیم گفتند : این شهدا هم تحویل ما هم نشده است ؛ به همراه تعدادی از برادران گردان فتح شروع به گشتن در میان خیل زیادی از اجساد و نیروهای عراقی در روی ارتفاع قشن کردیم ، ولی به نتیجه نرسیدیم. اطلاع داشتیم که یک تیم ازسمت چپ دره به فرماندهی"عبدالصاحب غلامی" در هنگام عملیات قرار بود تپه را دور زده و آن را تصرف کنند و در حين عمليات در میدان مین گرفتار شده و به اجبار و بدون خنثی سازی ، از میدان مین گذشته و تپه را تصرف کرده بودند ، پیکرچهار تن از این شهدا هنوزدر میدان مین بود.ازتخریب چی که همراهمان بود خواستیم معبر را باز که او با دیدن وضعیت میدان مین و اجساد شهدا به هیچ عنوان حاضر به همکاری نشد ؛ نعمت دانایی گفت : خودمان برویم. به همراه برادران اسماعیل آژ ، نعمت الله دانایی و محسن زحمتکش برانکاردی تهیه کردیم . از روی تخته سنگها حرکت کردیم و در یک ستون با احتیاط کامل و با پا گذاشتن جای پای همدیگر به اجساد مطهر دو تن از شهدا "ایمان امینی قنواتی" و "فرامرزنوریان" رسیدیم و پیکر یکی از آنها را روی برانکارد گذاشته و با دقت تمام از میدان مین خارج و اولین شهید را به بالای تپه آوردیم ،در آن لحظات نفس گیر که هر لحظه امکان انفجار مینی زیر پایمان بود دومین شهید را به همین ترتیب به تپه 1 آوردیم .هنوز دو پیکردو شهید دیگر"رجب آقاجری" و " هوشنگ شهرویی" مانده بود به همراه برادر دانایی برگشتیم و شهید سوم را روی برانکارد گذاشتیم و آرام حرکت کردیم غافل از این که عراقی ها ما را زیر نظر دارند. آنها شروع به تیراندازی و شلیک آر.پی.جی به سمت ما کردند ، مجبو

راوی: باقر اسدیان قبل ازعملیات نصر چهار هر کس وصیتی می کرد."عبدالله سپهری مهر" گفت: من یک ماه روزه بدهکارم، چه کسی قضای آن را برایم می گیرد؟ "رجب آقاجری" و "یحیی شهرویی" هم همین وصیت را کردند. من قبول کردم که به وصایای آنها عمل کنم.هر سه با هم در یک سنگر در همان عمليات شهید شدند و من شاهد شهادت آنها در چند قدمی خودم بودم و وصیت آنها بر گردن من ماند و در همان سال اول به وصيت انها عمل كردم. #فرهنگ_جبهه#عبدالله_سپهری_مهر#رجب_آقاجاری#یحیی_شهرویی#ارتفاعات_قشن#عملیات_نصر4#ماووت_عراقhttp://telegram.me/safeer59http://Www.Safeer.blogfa.comhttps://www.aparat.com/safeer59ابزارک تصویر

عبدالصاحب مرائیمحمد درویش پسند در بین خانواده و دوستان به "ممد بابا" مشهور بود. او سرباز حاج لطفالله جهانتاب بود ولی برای حضور در عملیاتها هر طور بود خود را به جمع گردانهای بهبهان میرساند. یک روز مانده به عملیات کربلای 5 با حاج لطفالله برای پیدا کردن محمد به مقر گروهان پُل در جاده اهواز - خرمشهر آمدیم و محمد را پیدا کردیم. حاج لطفالله خیلی جدی به او گفت: مگر شما سرباز من نیستی! چرا بدون اجازه به اینجا آمدی؟!محمد با لبخند همیشگی و با حُجب و حیای خاصی که همیشه داشت سرش را پایین انداخت و چند لحظه بعد که سرش را بلند کرد با چشمان پر از التماس بدون اینکه کلامی بگوید به حاج لطفالله فهماند که دوست دارد در این عملیات در کنار نیروهای بهبهان حضور داشته باشد. حاج لطفالله وقتی چهره مصمم او را دید از من خواست کولهپشتی او را که همراهمان بود تحویلش دهم، او را در آغوش گرفت و با او خدا حافظی کردیم، محمد بابا در عملیات کربلای 5 زخمی شد، اما سرانجام این جوان رعنا و دوست داشتنی که واقعا الگوی اخلاق بود در 8 تیرماه 1366 در عملیات نصر 4 در جریان آزادسازی ارتفاعات قشن، مشرف بر شهر ماووت عراق در جمع نیروهای گردان فتح به شهادت رسید و آسمانی شد.#محمد_درویش_پسند#ارتفاعات_قشن#ماووت_عراق#عملیات_نصر4http://telegram.me/safeer59

راوی: سعید مهاجر "محمدعلی قنادی" به دلیل تجربه و توان جسمانی بالا، در عملیات والفجر8 در جاده ام القصر شهر فاو مورد توجه فرمانده گردان سیدالشهدا (ع) بود. حاج کمال صادقی مسئوليت جناح چپ خط خود را با یک قبضه سلاح دوشکا به او سپرد. ثابت بودن اين اسلحه سنگین و آتش بالاي آن در یک نقطه آن هم به مدت طولانی موجب شد که دشمن را تحت فشار قرار دهد . دشمن تلاش می کرد هرطور شده آن راهدف قرار دهد . سرانجام ظهر روز 27 بهمن 1364 "محمد علی قنادی" پس از مقاومتی جانانه به

محمدجواد افراآذرماه 1360 چند روز مانده به عملیات طریقالقدس (آزادسازی بستان)، تردد نیروها و ادوات زرهی در سوسنگرد زیاد شده بود، حضور حاجصادقآهنگران براي نوحهسرایی به همراه دكتر مجید بقایی و دکتر مسعودصفاییمقدم در بين نيروها بخصوص براي ما كه اولين بار بود به جبهه اعزام میشدیم خاطرهانگیز بود. دو روز قبل از عمليات با تعدادي از نیروهای دور برادر حاج لطفالله جهانتاب حلقه زده بوديم و صحبت از زمان عمليات شدحاج لطفالله ميگفت: هر موقع یکي از افراد نظامی مطرح را داخل منطقه و یا شهر سوسنگرد دیدید يكي دو شب بعد عمليات شروع ميشود و شرط گذاشت هر کدام از ما بتواند حدس بزند آن شخص كیست يک حلقه فيلم عكاسي كه آن زمان خيلي ارزش داشت جایزه بگیرد. بعضی بچهها نام کسانی مثل محسن رضایي، دکتر چمران، و چند نفر دیگر را به حاج لطفالله گفتند اما او همه را رد كرد.روز بعد که براي آوردن غذای گروهان با ماشين به آشپزخانه رفته بودم يك لحظه حاجيدالله شمايلي از همسايگان قديمی که قبل از انقلاب با وجود سن بالاتر در مسابقات فوتبال، هم بازی ما بود، در سوسنگرد ديديم! آن زمان حاجیداللهشمایلی مسئولیت جهاد سازندگی قرارگاه كربلا را بر عهده داشت. عصر كه مجدد دور هم جمع شديم و حاج لطفالله دو بار پرسش را مطرح کرد من گفتم: فکر کنم فرد موردنظر حاج یدالله شمایلی باشد! یکمرتبه حاجلطفالله بلند شد صورتم را بوسيد و گفت: هرچند اولین بار است به جبهه آمدي ولی حدست كاملا درست است و در حضور بچهها طبق قولی که داده بود يك حلقه فيلم عکاسی به من جایزه داد.با سفارش ایشان به حاج کمال صادقی فرمانده گروهان ما، استخدام من در سپاه صورت گرفت. بعد از پایان جنگ آخرین باری که حاج لطفالله را دیدم سال ۶۸ بود و دوباره خاطرات سالها

منصور ملکوتیفرتابستان سال ۱۳۶۱ که در واحد تدارکات ساختمان «سپنتای اهواز» مشغول به خدمت بودم. گردان رعد بهبهان جمعی تیپ 22 بعثت که برای انجام عملیات رمضان عازم منطقه عملیاتی بود با نیروهایش به سپنتای اهواز آمدند. عبدالحمید متولی قبل از حرکت پیشم آمد و گفت: این لباس فرم نظامی برایم بزرگ است و خواهش کرد تا لباسش را با لباس من عوض کند. لباسهایمان را عوض کردیم اما هر دو فراموش کردیم کارت و پلاک شناسایی را از جیبمان بیرون بیاوریم. عبدالحمید از من حلالیت طلبید و رفت و در همان عملیات به شهادت رسید و پیکرش در منطقه باقی ماند.ده سال بعد در اردیبهشتماه سال ۷۰ وقتی بهعنوان مربی در پادگان شهید محلاتی مسجدسلیمان خدمت میکردم چند روزی بود برای مرخصی به بهبهان آمده بودم. یک روز برادر اسلامی مسئول تعاون سپاه بهبهان به منزل ما آمد و پس از احوالپرسی گفت: «شهیدی را به بهبهان آوردهاند که اسم و مشخصات شما را دارد و در عملیات رمضان در سال ۱۳۶۱ به شهادت رسیده است! گفتم: حتماً اشتباهی پیش آمده است! یک روز ذهنم درگیر این موضوع بود که به یکباره خاطره آن عملیات و تعویض لباسها به خاطرم آمد، با مراجعه به سپاه جریان را به آنها گفتم و اینچنین بعد از ده سال پیکر مطهر شهید عبدالحمید متولی شناسایی و در کنار همزمان شهیدش به خاک سپرده شد.#عبدالحمید_متولی#عملیات_رمضان#منصور_ملکوتی_فرhttp://telegram.me/safeer59http://Www.Safeer.blogfa.comhttps://www.aparat.com/safeer59